If you do not find what you're looking for, you can use more accurate words.
حس کنجکاوی که خداوند بلندمرتبه در درون بشر نهاده، او را وامی دارد تا با نگاهی تیزبینانه به پیرامون خود بنگرد، در هر پدیدهای کاوش نماید و حقایق نهفتهی آن ها را دریابد. از طرف دیگر دین نیز با پیوستن به وحی و جهان ناپیدا به روشنگری دستگاه بیکران هستی پرداخته و آفرینندهی آن را به یاد آدمیان میآورد.
در همهی کتاب های آسمانی رد پایی از دانش وجود دارد اما اگر آنها را موشکافی کنیم دریچهای نو برایمان گشوده خواهدشد.
یکی از موضوعات علمی که در کتاب تورات یا عهد عتیق مطرح میشود، گاهشماری آفرینش جهان و انسان است. تورات نیمهی دوم سال 1975 میلادی را برابر با سالگرد پیدایش جهان در 5736 سال پیش میداند و آفرینش را نیز چند روز پس از آن در نظر گرفته است. در این زمان بندی یهودی آفرینش جهان حدود 37 قرن پیش از میلاد مسیح صورت گرفته است اما دانش امروز زمان ایجاد سامانهی شمسی را چهار و نیم میلیارد سال پیش برآورد میکند. همچنین آفرینش انسان که طبق داده های علمی بسیار پس از آفرینش هستی و حتی زمین بوده که نشان دهندهی فاصلهی زمانی آشکاری بین داده های وحی گونهی تورات و یافته های علمی است. این چالش در مورد فاصلهی تاریخی از آدم تا ابراهیم و از ابراهیم تا شروع مسیحیت نیز وجود دارد.
در انجیل نیز از ابراهیم خلیل الله تا آدم نبی الله را تنها بیست نسل برشمرده است. (برگرفته از گفتار موریس بوکای پزشک فرانسوی و پژوهشگر کتب دینی)