اقتباسات من كتب عباس معروفي abbas maroufi
عباس معروفی , Abbas Maroufi
غير متوفر وصف له.
وقتی آدم یک نفر را دوست داشته باشد بیشتر تنهاست. چون نمیتواند به هیچ کس جز به همان آدم بگوید که چه احساسی دارد. و اگر آن آدم کسی باشد که تو را به سکوت تشویق میکند، تنهایی تو کامل میشود!
NoorBook
never stop trying and never try stopping
... توضیح میداد که انسان مدام باید مشغول کار باشد. سازندگی کند، وگرنه از درون پوک میشود. و بیکاری بدتر از تنهایی است. آدم بیکار در جمع هم تنهاست.
پدر خیال میکرد آدم وقتی در حجره خودش تنها باشد تنهاست، نمیدانست که تنهایی را فقط در شلوغی میشود حس کرد
به قول ایاز با دو دسته نمیشود بحث کرد: یکی با سواد و یکی بیسواد.
گفت: «آدم چایی میخورد که به شاشیدنش بیرزد.»
پدر میگفت: «زمانی که آدم ثروتمند میشود در هر سنی که باشد احساس پیری میکند»
پدر میگفت فرزند بدکار به انگشت ششم ماند که اگر بُرندش رنج بَرند و اگر بماند زشت و بدکار باشد نقطه سر خط.
خدا میان گندم خط گذاشته. حساب هرکس سوا. اما چسبیده به هم.
اخوی! دیگر خرابی از حد گذشته.. باید بار و بنه را بست.
مردم پشت سر خدا هم حرف می زنند.
في رأسه سوق الصفّارين، وفي قلبه، يغسلون الغسيل، وفي قدميه يغرزون اسلاكاً
چه فرقی میکند، این پادشاه باشد یا آن برای ما که میخواهیم یکلقمهنان بخوریم و سرمان را بگذاریم چه هیتلر، چه روزولت، چه شاه، خر همان خر است فقط پالانش عوض میشود.
به روزهای اندوهباری بیندیش که تسلیمشدگی را نفرین خواهی کرد، به روزهای ملال، و به روزهایی که هزار نفرین حتی لحظهای را برنمیگرداند.
ای کاش می شد که من یک روز، فقط یک روز رهبر این مردم بشوم. مثل هیتلر. اخم می کردم و می گفتم: هر کس هر چه دارد مال خودش نیست. مال خداست. من هم از طرف خدا آمده ام، و فره ایزدی شامل حال من است. کتاب هم دارم. در راه است
-...یک جوان به سن و سال من و تو چند ساعت باید بخوابد؟
-...یک آدم به سن و سال من و تو چند ساعت باید بخواند؟
دارم رفته رفته تبدیل به آدمی می شوم که به فکر کردن فکر می کند. حالا فکر کردن برای من عادت شده. هدف شده. همه اش دلم می خواهد بنشینم و فکر کنم...
حسرت میخورد به چرخی که در شبانهروز حتما میگشت و او در هیچ کجای آن جا نداشت، به سکوت خو میگرفت و آنقدر بیحضور شده بود که همه فراموشش گرده بودند. انگار به دنیا آمده بود که تنها باشد.
مادر گفت: شما خیال میکنید که پدر دشمن شماست. اما اشتباه میکنید.
آیدین گفت: من میدانم که چه میخواهی بگویی. اما خوشبختی او با من خیلی فرق دارد. به شاخههای درخت کاج نگاه کرد که باد میتکاندشان و سیخهای کاج، سبز سبز بر زمین میریخت.
تو مسیح منی.
