اقتباسات من كتب romain gary سروش حبيبي
Romain Gary , سروش حبیبی
غير متوفر وصف له.
دنیا را باید عوض کرد. باید همه باهم متحد بشن تا دنیارو عوض کنن. ولی آخه اگه همه می تونستن باهم متحد بشن دیگه برای چی دنیارو عوض کنن؟
NoorBook
حتی در مورد بهترین چیزها باید آدم بتواند و به موقع دست نگه دارد
از همین می ترسم. «به کسی یا چیزی عادت می کنی، اون وقت اون چیز یا اون کس قالت می گذاره.» اون وقت دیگه هیـچ چیـز برات باقی نمی مونه
بعضی وقت ها خیال میکنم که آدم به دنیا اومده که اسباب تفریح مردم بشه
یکی از احمقانه ترین فرمول های روانشناخت جدید این است که می گویند :
" علت میخواری معتادان این است که نمیتوانند خود را با واقعیات سازگار کنند "
ولی آخر کسی که بتواند خود را با واقعیات سازگار کند که یک بی درد الدنگ است
صاحب نشانی و هویت شدن یعنی: مرگِ اسبِ سفیدِ وحشی
علم، تپانچه ی عجیبی است. با همه جور چیز میشود آن را پر کرد و درق درق کلک هر چیز قشنگی که هست را کند.
میلیونها و میلیاردها آدم توی این دنیا هست که همشون می تونن بی «تو» زندگی کنن. اما آخه چرا من نمی تونم؟! این درد رو کجا ببرم؟! «من نمی تونم بی تو زندگی کنم!» کاری که هر کسی می تونه بکنه، کاری که از یه بچۀ پنج ساله بر می آد از من بر نمی آد
زن خاکستر معشوق را به خانه میآورد و آن را در یک ساعت شنی میریزد و میگوید: خیال کردی حقه زدی و از گذشت زمان راحت شدی؟ حال توی همین ساعت جریان داشته باش و با من پیر شو.
دموکراسی یعنی «اقلیتها»؛ وقتی آدم به یک گروه بیست میلیونی تعلق دارد معنیش این است که هنوز کسی است. ولی وقتی کار به دویست میلیون رسید دیگر هیچ معنایی ندارد. فقط تفاله است. اکثریت که به وجود اومد دیگه دموکراسی نیست
«سکوت دو نفری آدمارو خیلی بهم نزدیک می کنه»
همه نسلها نسل بربادرفته اند.اصلا علامت یک نسل همین است که بر باد رفته است. وقتی آدم این را احساس نکند پیداست کارش پاک خراب است. نسلهایی که بربادرفتگی خود را حس نمیکنند در گه خفه شده اند.
آدم حکم پول را دارد . هر قدر مقدارش بیشتر ، ارزشش کمتر . امروز چیزی که هیچ ارزش ندارد جوان بیست ساله است
مصونیت سیاسی چیز مقدسی است. آدم را به قدری خوب از همۀ بلایا حفظ می کند که عاقبت زیرابتان از داخل زده می شود. حباب شیشه ای که حافظ شماست دست آخر خفه تان می کند
یک روز راهت را انتخاب خواهی کرد. عجله نکن. هنوز وقتش نیست. انسان در بیستسالگی راه خود را انتخاب نمیکند، زیرا اندیشههای نو مقاومتناپذیرند.
لنی پاپ را دوست داشت . او خیلی از کسانی را که هرگز ندیده بود دوست داشت . بهترین آدم ها همان ها بودند که او هرگز ندیده بود
اگر آدم، در قایقی، وسط اقیانوس باشد جدا عالمی دارد. وسط اقیانوس! تک و تنها! توی قایق! نه موتوری! نه بادبانی و نه حتی خود قایق... آسایش حقیقی یعنی همین
عشق فقط هم آغوشی نیست... عشق، زندگی است که می خواد شمارو دوباره «گرفتار» خودش بکنه
کسانی که عقاید احمقانه شان را ابراز می کنند اغلب بسیار حساسند. هر قدر عقاید کسی احمقانه تر باشد کمتر باید با او مخالفت کرد
برای بارور شدن مردان بزرگ «کودِ تاریخ» لازم است. گلهای عجیب و غریبی که به وجود می آورد، مثل گاندی، ناپلئون. اینها همه از اعماق کثافت بیرون می آن، از ته بیست قرن چرک و خون و کود تاریخ سر بلند می کنن
